Zawód: Szpieg

14 kwietnia 1991 r. Ten dzień ma być dla Nathana Muira najzwyklejszym i najspokojniejszym w jego karierze. Cóż może się bowiem zdarzyć w dniu kiedy po 30 latach pracy w Centralnej Agencji Wywiadowczej odchodzi się na zasłużoną emeryturę. Okazuje się, że nawet ten doświadczony agent amerykańskiego wywiadu może się mylić. Dziś będzie musiał on podjąć kilka poważnych decyzji, które będą miały wpływ na jego dalsze życie. Dziś wiele będzie musiał również przejść jego przyjaciel – Tom Bishop. Ten szkolony przez Muira agent, został bowiem właśnie aresztowany w Chinach. Próbował tam na własną rękę, bez autoryzacji misji przez przełożonych odbić tajemniczego więźnia. Muir znajdując się po drugiej stronie kuli ziemskiej, wykorzystując swoją wiedzę, spryt, doświadczenie, i nieformalne układy – ma w ciągu 24 godzin wydobyć Bishopa. Inaczej jego protegowany zostanie rozstrzelany pod zarzutem szpiegostwa.

Zawód szpiegźródło: www.hollywoodjesus.com

Wydaje się, że w celu pomocy młodemu Bishopowi spotyka się właśnie kierownictwo CIA. Zwierzchnicy starają się uzyskać od Muira jak najwięcej informacji, aby podjąć szybką decyzję. Lecz w tej grze wcale nie chodzi o dobro ich zagrożonego agenta, ale o inne szerzej rozumiane interesy. Ważniejsze od życia ich podwładnego mogą być toczące się właśnie między Chinami, a USA rozmowy handlowe. Tym nie będzie zaś sprzyjał z pewnością międzynarodowy skandal. Wygląda na to, że szefostwo szuka więc raczej powodu, aby pozwolić Chińczykom zabić Bishopa. Muir zdaje sobie zatem sprawę, że musi działać sam, i to przeciw swoim przełożonym. Czy wygra ten szachowy mecz i sam przeciw wszystkim wydobędzie przyjaciela z opresji?

Zawód szpiegźródło: www.hollywoodjesus.com

Akcja filmu rozgrywa się w dwóch płaszczyznach. Są to czasy obecne, w których zapadają kluczowe dla głównych bohaterów zdarzenia. Obraz ukazuje w pewnym wycinku sposoby działania CIA od środka. Widzimy namiastkę wewnętrznych procedur, sposób podejmowania decyzji, czy pracę różnych grup agentów. Ze sposobem rozumowania niebiorących udziału w żadnych akcjach biurokratów ściera się sposób myślenia ludzi pracujących w terenie. Film pokazuje też działania agencji przez pryzmat politycznych zawirowań i globalnych intryg. Istotne są także wspomnienia Muira w okresie od konfliktu w Wietnamie po kres zimnej wojny. Dzięki nim widz poznaje wspólne działania agentów oraz zacieśniające się między nimi relacje. W retrospekcjach Muira opisywana jest dość realistycznie i szczegółowo ich praca w Wietnamie, wschodnich Niemczech i Bejrucie.

Zawód szpiegźródło: www.hollywoodjesus.com

Pokazana w filmie historia to fikcja. Opowiedziana jest ona jednak w bardzo realistyczny sposób. Obraz dopełnia właściwie dobrana muzyka i pomysłowo wykonane zdjęcia. Mimo, że w produkcji nie znajdziemy tylu pościgów i bijatyk co np. w Jamesie Bondzie, pomyli się ten, kto stwierdzi, że brak tu wartkiej, podnoszącej poziom adrenaliny akcji i nieustającego napięcia. Można bez większego ryzyka powiedzieć, iż jest to starannie wykreślony thriller szpiegowski najwyższych lotów. Patrząc jednak na obraz szerzej nie sposób dostrzec, iż w rzeczywistości jest to opowieść o wielkiej przyjaźni, partnerstwie i oddaniu w warunkach, w których zasadniczo nie można na nie liczyć.

Zawód szpiegźródło: www.thefancarpet.com

Nasza ocena: 9,5/10

Reżyseria: Tony Scott

Scenariusz: David Arata, Michael Frost Beckner

Obsada: Robert Redford, Brad Pitt,Catherine McCormack

Dystrybucja: United International Pictures

Kliknij, aby obejrzeć zwiastun w wersji polskiej dostępny na Youtube

Piotr R.

Oblivion – recenzja

Klimaty postapokaliptyczne co jakiś czas przewijają się w filmach. To dobry materiał zarówno na dramat, czy film katastroficzny, ale mimo to w przeszłości mogliśmy podziwiać sporo potknięć. Oblivion na szczęście wychodzi tutaj obronną ręką.

oblivion-2

Ziemia jest prawie całkowicie zniszczona po wojnie z obcymi, reszta ludzkości przeniosła się na Tytan. Na planecie została tylko dwójka techników, która dogląda platform zbierających życiodajną wodę. Tylko oni i nikogo więcej z ludzi. Zagrożeniem na co dzień są tzw. padlinożercy, którzy skutecznie utrudniają prace. Ale już niedługo, bo za kilka tygodni mają dołączyć do reszty ludzi na Tytanie, jako ostatni opuszczając Ziemię.

The Last Stand – recenzja

Kariera polityczna Arniego sprawiła, że przez ładnych kilka lat nie występował w filmach. Jednak po zwolnieniu stołka wrócił do świata filmowego – początkowo pojawiając się w krótkich wątkach w Niezniszczalnych. The Last Stand (nie będę używał polskiego tłumaczenia „Likwidator” bo jest debilne) to pierwszy film po długiej przerwie, w którym gra główną rolę.

the-last-stand-1

Fabuła jak przystało na film akcji, daje sporo możliwości do postrzelania i pokazania, że Arnie jest w formie. Groźny szef kartelu po wydostaniu się z transportu zmierza ku południowej granicy Meksyku.

Mocne uderzenie – recenzja

Z braku ciekawych pomysłów postanowiłem dać szansę Here comes the boom (Mocne uderzenie). Byłem ciekaw, czy ta produkcja będzie lepsza od ostatnich z udziałem Kevina Jamesa. OK, może nie do końca – chciałem zobaczyć Salmę na ekranie ;).

Scott Voss (Kevin James) to nauczyciel biologii, który wyraźnie stracił już zapał do pracy i dawno przestał wierzyć, że może zainspirować swoich uczniów. Zresztą nie bez podstaw. Chodzi do pracy i odbębnia swoje, nie martwiąc się za wiele o resztę. Wszystko się zmienia, gdy w szkole pojawia się seria cięć kosztów.

Lincoln – recenzja

Lincoln już dłuższego czasu wymieniany był w gronie oscarowych faworytów, pomimo że był jeszcze w fazie produkcji. Sam Spielberg podkreślał, że to może być jeden z najważniejszych filmów w jego karierze. Napięcie rosło, a teraz sami możemy przekonać się w kinach o co było tyle szumu.

Lincoln2

źródło: DreamWorks Studio

Film przedstawia walkę o uchwalenie poprawki do konstytucji znoszącej niewolnictwo. To w tych okolicznościach mamy okazję poznać prezydenta Abrahama Lincolna. W tym samym czasie dobiega końca wojna secesyjna. Paradoksalnie, sprzyja ona zamiarom Lincolna, gdyż po jej zakończeniu nastroje społeczne ulegną zmianie i przegłosowanie poprawki będzie niemożliwe.

Rzymskie wakacje

Każda mała dziewczynka marzy o tym aby być piękną księżniczką i zakochać się w równie uroczym księciu. Oczywistym jest zakończenie ‘i żyli długo i szczęśliwie’. Film „Rzymskie wakacje” jest swego rodzaju odwrotnością tych fantazji. Opowiada bowiem historię młodej księżniczki Anny (granej przez Audrey Hepburn), która pragnie zaznać egzystencji przeciętnego człowieka.

Nie cierpi ona życia w pałacu, zgodnie ze ścisłym harmonogramem i panujących tu zasad zdrowego żywienia. Pewnego dnia podczas podróży po Europie, w Rzymie, postanawia uciec.

Dredd 3d – recenzja

Życie na Ziemi według tej futurystycznej wizji nie może napawać nas optymizmem. Liczne wojny, choroby, radioaktywne katastrofy oraz ogromny wzrost przestępczości – to wszystko prowadzi ludzkość na samo dno. W miastach z przestępcami starają się walczyć sędziowie. Z uwagi na brutalizację życia społecznego do ich zadań należy wykrycie przestępstwa, wydanie orzeczenia i wykonanie kary. Ponieważ przestępczość wzrasta w zastraszającym tempie, sędziowie walcząc z nią mogą jedynie wybierać najbardziej brutalne zgłoszenia, bo o całkowitym wyeliminowaniu bezprawia można jedynie pomarzyć. Sędziowie jednak bardzo sprawnie rozwiązują każdy problem. Krótka ocena sytuacji, jeszcze krótsze negocjacje oraz wyrok…zasadniczo kończący się dla oprycha śmiercią.

źródło: www.dreddthemovie.com

To szybkie, bezkompromisowe i okrutne działanie budzi wobec sędziów strach oraz nienawiść wśród bandytów. W metropolii Mega City One sędzia Dredd jest najbardziej znany ze swojego wyjątkowego stylu.

Spacer po linie – recenzja

Biografie sławnych ludzi zawsze cieszą się dużą popularnością wśród filmowców. Jeśli historia dotyczy amerykańskiego bohatera narodowego z jakiejkolwiek dziedziny, sukces wydaje się być murowany (przynajmniej kasowy) a i kilka nominacji do amerykańskich nagród się pojawia. Dziś na tapetę bierzemy „Spacer po linie”.

walk-the-line1

Johnny Cash to jeden z najważniejszych muzyków amerykańskiego country. Historia muzyka pokazana jest w filmie od wczesnego dzieciństwa do pewnego ważnego, można powiedzieć kluczowego momentu jego życia.

Django – recenzja

To już ponad 20 lat od premiery Wściekłych Psów i 19 lat od ukazania się Pulp Fiction. Tarantino swoim unikalnym stylem opowiadania zyskał dużą popularność, a wiele cytatów z jego filmów zyskało miano kultowych. Co jakiś czas mamy szansę obejrzeć jego kolejne filmy – jak choćby głośne i całkiem udane Bękarty Wojny z 2009 roku. Czy jednak po ponad 2 dekadach obecności w czołówce świata filmowego i wielu produkcjach na koncie Tarantino jest w stanie zaskoczyć i równie dobrze bawić widza jak dawniej?

Django

Sam Tarantino wielokrotnie podkreślał swoją miłość do filmów określanych „spaghetti” westernami. Reżyser Sergio Leone i jego westerny, m.in. z udziałem Clinta Eastwooda (jak choćby Dobry, zły i brzydki który jest częścią całej trylogii) czy też klasyki westernu jak Butch Cassidy i Sundance Kid – to tylko niektóre osoby i tytuły, które wywarły na nim duży wpływ. Marzył o nakręceniu współczesnego spaghetti westernu w swoim stylu i taką próbę podjął tworząc Django. Co ciekawe, film został luźno oparty na westernie z 1960 roku o takim samym tytule.

Motyl i Skafander

Film ten oglądałam tylko raz i więcej go nie obejrzę. Bynajmniej nie dlatego, że był kiepski. Wręcz przeciwnie. Jest to próbka znakomitego, niekonwencjonalnego i niejednoznacznego kina.

motyl

Motyl i skafander przedstawia historię Jeana Dominique’a  Bauby’ego, redaktora francuskiego magazynu mody Elle. Mężczyzna ten będąc w sile wieku doznaje udaru.